Στίχοι: Μίμης Τραϊφόρος & Δημήτρης Βασιλειάδης
Μουσική: Μενέλαος Θεοφανίδης
Χρόνια και χρόνια με τυραννάει
κι ούτε μια στάλα δεν με πονάει, γιατί;
Και ζω κοντά του μες την μιζέρια
χειμώνες τώρα και καλοκαίρια, γιατί;
Μα τον λατρεύω κι είναι το φως μου
γιατί είναι βλέπεις ο άνθρωπός μου
Και με βαριέται και μ' άλλες πάει
και μου τα παίρνει και με χτυπάει, γιατί;
Δεν είναι γόης δεν είναι ωραίος
και κολυμπάει μέσα στο χρέος, γιατί;
κι ένα κοστούμι μονάχα έχει
που το φοράει χιονίζει βρέχει, γιατί;
κι όλο τα πίνει κι όλο τα σπάει
κι όλο σε μένα μετά ξεσπάει, γιατί;
Μα τον λατρεύω κι είναι το φως μου
γιατί είναι βλέπεις ο άνθρωπός μου
Δεν μου μιλάει για το φεγγάρι
κι ένα λουλούδι δεν μου 'χει πάρει, γιατί;
Μονάχα πίκρες μου 'χει χαρίσει
ποτέ δεν μου 'χει γλυκομιλήσει, γιατί;
Ποτέ δεν μου 'χει χαμογελάσει
κι ο έρωτάς του μ' έχει γεράσει, γιατί;
Μα τον λατρεύω κι είναι το φως μου
γιατί είναι βλέπεις ο άνθρωπός μου